Ognisko w Gdańsku – Parafia Świętej Barbary, ul. Długie Ogrody 19

Parafia
Spotkania odbywają się w pierwsze piątki miesiąca. Rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18.00. Spotkania odbywają się w salce koło plebani około 19.00. Duszpasterzem wspólnoty jest ks. Piotr Adamski.
Parafia Świętej Barbary >>>
Poprzednia parafia
Spotkania w parafii pw. Św. Jadwigi Królowej w Bojanie odbywały się w okresie 06.02.2009 - 17.06.2012. Duszpasterz wspólnoty - ks. Marcin Bukowski.
Parafia Świętej Jadwigi Królowej >>>
Stowarzyszenie OPP
program do pit - darmowy

W  spotkaniu naszej wspólnoty wzięło udział 15 osób, i po raz pierwszy odwiedził nas nowy  proboszcz parafii pw. św Jadwigi Królowej w Bojanie,  ksiądz Piotr Maciołek .

Krótko przedstawiłam wspólnotę i jej charyzmat . Każdy z nas miał okazje opowiedzieć  swoją niełatwą  historię. Usłyszeliśmy trudna ale budujące historie osobistej przemiany,  jaka cały czas dokonuje się w tych,  którzy w obliczu kryzysu przychodzą do Boga  – by ich leczył , uzdrawiał i przemieniał.

Nasze ognisko organizuje po raz pierwszy Ogólnopolskie Rekolekcje Wspólnoty Trudnych Małżeństw „Sychar”  odbędą się  one w dniach 20- 22 kwietnia w Laskowicach Pomorskich w Domu Misyjnym Księży Werbistów . Organizacja tych rekolekcji to dla nas duże wyzwanie.

W dalszej części spotkania zajęliśmy się tematem  miłości i tęsknoty za nią. Po krótkim wprowadzeniu opartym na tekstach ks. Józefa Pierzchalskiego rozgorzała gorąca dyskusja .

 

 

http://pierzchalski.ecclesia.org.pl/index.php?page=01&id=01-01&t=14

W miłości potrzeba wiele cierpliwości i przebaczania aż „do bólu”. Nie może być kierowania się jedynie rozsądkiem, chłodną kalkulacją, próbą zrewanżowania się za niewierność. Największą tajemnicą miłości jest to, że potrafi ona przywrócić człowieka do życia, nadając mu sens i smak. Życie bez miłości jest osaczone, między innymi, przez rozrywające serce poczucie winy i samopotępienie się. Miłość pojawia się tam, gdzie serce rezygnuje z bycia kamieniem, rezygnuje z dotychczasowej niewrażliwości i uporu, ze zbytniego skupienia się na tym, co ja będę z tego życia miał. (…)
Dlatego trzeba pokochać człowieka jakim jest, z jego słabościami i zdolnością do przekreślania wierności.
Potrzeba kochać człowieka nie na miarę własnych wyobrażeń o nim, lecz takim, jakim się jawi również w swojej duchowej i moralnej nędzy.Prawdziwa miłość rezygnuje z kreślenia własnych obrazów drugiego. Człowiek przez nas kochany może nas zaskoczyć zarówno tym co cieszy, jak i tym, co bardzo boli. Zarówno w jednym jak i drugim doświadczeniu potrzeba naszej bliskości, aby ochronić tę miłość. Oskarżenia pogłębiają poczucie niegodności bycia kochanym, a tym samym odsunięcie się na margines życia. Nie można walczyć o miłość będąc oskarżanym. Człowiek niewierny może walczyć o miłość do drugiej osoby, kiedy odczuwa, że jest szanowany.
Kronika