Parafia

Spotkania odbywają się w pierwsze piątki miesiąca lub w pierwsze wtorki po nim nastepujące. Bardzo prosimy o korzystanie z jednej z dwóch propozycji spotkania. Na grupę wtorkową zapraszamy szczególnie osoby zamieszkałe bliżej parafii św. Barbary. Rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18.00. Spotkania odbywają się w salce koło plebani około 19.00. Duszpasterzem wspólnoty jest ks. Piotr Adamski.
Parafia Świętej Barbary >>>

Poprzednia parafia

Spotkania w parafii pw. Św. Jadwigi Królowej w Bojanie odbywały się w okresie 06.02.2009 - 17.06.2012. Duszpasterz wspólnoty - ks. Marcin Bukowski.
Parafia Świętej Jadwigi Królowej >>>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

ciąg dalszy …..Osobowość a miłość…… 

Zranienie egzystencjalne

  • Pierwsze zranienie egzystencjalne, to pragnąć miłości która ogarnie mnie i nie otrzymać jej – tu nie ma winnych.
  • Matka i ojciec kochają w sposób ludzki. I tu rodzi się lęk przed miłością, zranieniem itp.. a jednocześnie jest głód miłości. Boimy się i pragniemy zarazem.
  • By dojrzale kochać trzeba przyjąć niedoskonałą miłość ludzką. Przyjąć to, że drugi kocha tak, jak potrafi.
  • Zbliżenie się niedoskonałych miłości zawsze boli
  • Ból nie jest czymś negatywnym.
  • W bólu się rodzimy i umieramy.
  • Ból – otwarcie i rozwój

Małżonkowie

Dwie osoby spotykają się w swojej nagości i kruchości psychicznej, odkrywają, pokazują, to co najtrudniejsze, nie czując, że się zostanie wykorzystanym.

Kocha się ludzką słabość a nie ludzka wielkość, ją się podziwia. Wielkość się podziwia a nie kocha.

Kochać siebie, to przyjąć moją niedoskonałość w formie miłowania po ludzku.

Szczęście nie polega na doskonałości, ale na przyjęciu niedoskonałości, na życiu niedoskonałością.

Miłość boli, my byliśmy ranieni i my ranimy,

 

Przekraczanie ludzkiej miłości

  1. Nie mam miłości, gdy nie ma wdzięczności. Brak jej i ciągłe utyskiwanie zamyka. Wdzięczność otwiera na większą miłość.
  2. Nie ma miłości, bez szacunku. Poczucie bycia szanowanym, które daje mi poczucie godności, wzrost poczucia własnej wartości.
  3. Nie ma miłości bez dyscypliny – miłość potrzebuje by wymagać. Miłość potrzebuje nurtu, jak rzeka. Wyznaczenia tego, co ważne – priorytetów. Bez wyzwań nie ma miłości.

Miłość to akt ludzkiej woli (chcieć dobra dla Ciebie)

Dwa „EGO”( bo mi się chce)  nie równa się „MY”.

Tylko akt woli pozwala przekroczyć własne chcenia.

Wola panuje nad uczuciami, porządkuje je.

 

Zakochanie ślepe, a miłość widząca.

Zakochanie konieczne, ale niebezpieczne.

Miłość to troska, odpowiedzialność, poznanie i wzrost.

Najtrudniej kochać drugiego człowieka, bo tylko on może zadać nam ból psychiczny. Jeśli bronie się przed raną, to bronię się przed miłością.

Ten, kto się nie boi kochać wychodzi ku drugiemu.

Jeśli miłość traktujemy jak handel wymienny, gdy subiektywnie zauważymy, że dostajemy mniej niż dajemy, to rodzi się złość, podejrzliwość, zazdrość, niechęć i w końcu nienawiść.

Przeciwieństwem miłości jest obojętność, a ją leczy się miłością.

Miara miłości człowieka jest jego zdolność kochania.
Od miłości nie oczekuje się miary, bo miarą jest człowiek.

Dać swoje „wszystko”

Dojrzała miłość

Intymność – fundament ludzkich relacji, jest to zdolność do budowania serdecznych i ciepłych relacji. Trzeba się uczyć, jak okazać uczucie, jak słuchać, rozmawiać, jak być blisko, jak towarzyszyć w trudnych chwilach.

Jeśli nie wejdziesz w intymność to będziesz w izolacji.

Miłość to nie używanie, to dzielenie się. Izolacja jest formą agresji. Intymności uczymy się w relacji z matka i ojcem. Dziękujmy rodzicom, bo jakimikolwiek są, dzięki nim jesteśmy.

Gdy zabraknie intymności to nie ma relacji.

Jeśli tego zabraknie rodzi się nieufność.

Intymność z samym sobą, a dopiero potem z innymi ( intymność intelektualna, emocjonalna, fizyczna, seksualna)

 

Wzorzec naszej miłości

Relacje z rodzicami są wzorcami wszystkich relacji.

W miłości fundamentem jest matka, ale to ojciec kształtuje

do dojrzałej miłości. Poczuć się córką ojca i synem ojca.

Zerwane więzi z ojcem są doświadczeniem bezdomności.

– córce – ojciec daje jej stabilność i trwałość relacji, poczucie bezpieczeństwa, sensu i oparcie.

– synowi – ojciec daje tożsamość, przeświadczenie o niepowtarzalności, siłę i może iść do przodu

Droga uzdrawiania w miłości – jest drogą powrotu do domu by zbudować własny dom.

Wrócić do domu,
by z niego wyjść, a nie uciec.

Wrócić do domu, to zgodzić się na niedoskonałą miłość.

Nie można odciąć się od korzeni. Czy człowiek odcięty od korzeni będzie się rozwijać ?

             Miłość i wolność                         

Małżonkowie jesteście jak dwie kolumny w świątyni, ale one muszą stać w odpowiedniej odległości by utrzymały sklepienie.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika