Parafia

Spotkania odbywają się w pierwsze piątki miesiąca lub w pierwsze wtorki po nim nastepujące. Bardzo prosimy o korzystanie z jednej z dwóch propozycji spotkania. Na grupę wtorkową zapraszamy szczególnie osoby zamieszkałe bliżej parafii św. Barbary. Rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18.00. Spotkania odbywają się w salce koło plebani około 19.00. Duszpasterzem wspólnoty jest ks. Piotr Adamski.
Parafia Świętej Barbary >>>

Poprzednia parafia

Spotkania w parafii pw. Św. Jadwigi Królowej w Bojanie odbywały się w okresie 06.02.2009 - 17.06.2012. Duszpasterz wspólnoty - ks. Marcin Bukowski.
Parafia Świętej Jadwigi Królowej >>>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

Na spotkaniu było 35 osób, świętowaliśmy 4 rocznicę święceń kapłańskich naszego opiekuna duchowego ks.Marcina Bukowskiego i urodziny naszej sycharowiczki Bożeny. Tematem spotkania była „Nadzieja”

Św. Paweł zapewnia:

„A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5, 5).

         Nadzieja chrześcijańska to działalność Ducha Świętego w ludzkim życiu. Zakorzeniona jest w zmartwychwstaniu Pana Jezusa  i opiera się na Bożej obietnicy życia wiecznego.

Nadzieja chrześcijańska

         jest ufnością w Bogu, nie zna miary i ograniczeń,

         jest uparta i nie przestaje liczyć na wierność,którą Bóg przyrzekł,

         jest siłą człowieka, która pochodzi od Boga,

         jest zależna od naszego duchowego rozwoju,

         zawiera życzenia i oczekiwania dotyczące zmiany przyszłości,

         pojawia się, gdy odczuwamy dręczący niepokój,gdzie mają miejsce bolesne przeżycia,

         stoi na straży wierności i broni przed rozpaczą,

         wie więcej, niż zdolna jest zrozumieć,nigdy nie rezygnuje,

         w cierpieniach dodaje odwagi,

         jest zaufaniem, że istnieje możliwość twórczej przemiany,

         łączy się z wolnością, służy Dobru,

         może narodzić się w spotkaniu z drugim człowiekiem,

         potrzebuje wiary, odwagi i cierpliwości,

         jest w naszym wnętrzu, nie zaś w tym, co nas otacza,

         nigdy się nie poddaje, jest cierpliwa,

         w dniach udręki osłabia napięcie, lęku i trwogi,

         jej siła w Słowie Pana i Jego obietnicy, że pozostanie człowiekowi wierny,

         pomaga żyć człowiekowi, udziela mu chwil szczęścia, lecz nie uwalnia go od życiowych trosk, trudów i nieszczęść,

         nie jest zwykłym stanem duszy; rodzi się jedynie w stałym i stanowczym sercu,

         jest ukierunkowaniem serca na przyszłość,nawet jeśli rozum mówi, że już wszystko stracone,

         zawsze przynagla nas do czynu, niweczy nasz spokój, wytrąca z równowagi,

         nie pozwala człowiekowi na bezradna bezczynność,

         pobudza naszą ambicję, jest odpowiedzialna za nasze plany i pragnienia osiągania rzeczy wielkich (hart ducha),

         z wiarą mówi o ostatecznym urzeczywistnieniu naszych marzeń, lecz nie wie, w jaki sposób Bóg tego dokona (nierzadko będzie się to dokonywać poprzez klęskę),

         to przekonanie, że życie ludzkie ma głęboki sens, nawet jeśli chwilami trudno go dostrzec,

         wierzy w zwycięstwo dobra nad złem,w wypełnienie Bożych obietnic,

         wskazuje człowiekowi kierunek – żyjącego Boga.

 Beznadzieja, lęk, rozpacz, zuchwała ufność

      Św. Tomasz z  Akwinu wyróżnia dwa rodzaje beznadziei: arogancje i  rozpacz.

          Człowiek czuje się zdruzgotany, kiedy nie widzi żadnego ratunku, nie odkrywa żadnego śladu oczywistości i  staje nad przepaścią rozpaczy, osaczony przez zwątpienie.

         Tym, co utrudnia czy wręcz uniemożliwia życie nadzieją, jest strach i cynizm,

         Rozpaczy towarzyszy bierność.

       Nadzieja zapobiega  zarówno rozpaczy jak i niewłaściwie rozumianej ufności,która powoduje, że człowiek zamiast się nawrócić, zuchwale wierzy w moc Bożego Miłosierdzia, nadal grzesząc.

         Nadzieja przynagla nas do czynu, pobudza nasza ambicje, jest odpowiedzialna za nasze plany i pragnienia osiągania rzeczy wielkich.

         Duchowość nadziei wskazuje na odnoszenie wszystkich naszych działań do wieczności.

Uczeń Jezusa Chrystusa  to człowiek nadziei

         „Dla chrześcijanina sytuacja nigdy nie jest beznadziejna. Chrześcijanin jest człowiekiem nadziei”. JP.II

         „Pamiętajcie, że życie tu na ziemi jest droga i tylko droga, niczym więcej;jest droga do nieba, bo człowiek jest stworzony nie dla ziemi, tylko dla nieba”. JP.II

         „Nadzieja to nie to samo, co optymizm. To nie jest przekonanie, że coś musi się udać, ale pewność, że coś ma sens, niezależnie od tego czy się uda czy nie”. Wacław Hawel.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika